Bekroning (MW)


Het dringt pas tot je door als je je naam hoort noemen. Als alle ogen zich op jou richten en je als vanzelf opstaat. Je ziet jezelf naar het podium lopen. Je omhelst je vrouw. Zoent een vreemde. Tranen stromen over je wang als je struikelend de trap oploopt en daar sta je dan met een gouden beeld in je hand. Woorden van dank stromen over je lippen. Je hoofd is leeg. Je kijkt de zaal in en realiseert je dat niemand die voor je zit ooit een letter heeft gelezen van wat je hebt geschreven. Nogmaals je naam. Een hand in je rug. En terwijl je terugloopt en het applaus voortduurt, realiseer je dat je zojuist bent afgeschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: