Kafka in de antichambre (RP)


‘Desondanks wil ik u helpen,’ zei de vrouw. ‘Komt u maar mee, we moeten het bespreken.’ Ontstemd over het koele voorbehoud trad ik de ruime hal binnen. Zonder nog iets te zeggen, ging ze me voor naar de ontvangstkamer. De deur liet ze open staan. Enigszins weifelend sloot ik deze en haastte me achter de vrouw aan. Lees meer over dit bericht

Oudjaarsavond 2004 (LL)


De lamp op de gang is nog aan. Er komt een streep licht onder mijn deur vandaan, net als vroeger. Ik was toen ook al een slechte slaper. Buiten is er een feestje aan de gang, gedachten aan een beter leven schieten door mijn hoofd.

Oudjaarsavond 2004. Wat onwennig zaten we naast elkaar in de bus, kijkend naar wat voor ons lag. Verleden achter ons latend in de vorm van uitgestrekte weilanden en dorpjes op de helling, met huizen klein als de roosjes op mijn jurk. We aten kleffe pizza’s in het Turkse restaurantje op de hoek en rookten er Davidoff, omdat het immers een feestelijke avond was. Hadjar rookte niet. Haar moeder kende het oude vrouwtje die de baas was in de pizzeria Lees meer over dit bericht

Mooiste trui (LL)


Op de dag in kwestie, trok ik mijn mooiste trui aan. Ik wist zeker dat ik in ieder geval in gedachte met trompetgeschal ontvangen zou worden. Er was geen reden mij beschaamd of preuts voor te doen. De man die ik zou ontmoeten was een enorme lulhannes net als ik, maar ik had nog een zekere vorm van charme, terwijl zijn beste glimlach nogal labiel overkwam. De buurman reed op zijn grasmaaier, toen ik met mijn jas halfopen langs zijn voortuin liep. Hij stopte de motor en stak zijn hand op, duidelijk in de hoop een gesprekje met mij aan te knopen. Ik stak mijn hand eveneens op, maar zei dat ik haast had. Hij keek verbaasd, ik had immers nooit haast. Teleurgesteld liet ik hem achter. Lees meer over dit bericht

%d bloggers liken dit: