‘Lig’ (PD)


Elke ochtend, behalve in het weekend en op woensdag, brengt de trein Bessel van spoor 1 naar het station van de grote stad, waarvandaan hij maar een stukje hoeft te wandelen naar de werkplaats. Bessel doet het liefst wasknijpers of anders is dozen inpakken ook goed. ‘s Avonds komt hij, terug uit de stad, weer aan op spoor 2. Vandaag hoopt hij op wasknijpers.
Bessel wipt van zijn ene voet op de andere op het ijskoude perron, turend in de richting van waar de trein komt. Die hoort er al te zijn. Als het zo koud is, vindt Bessel dat minder. Hij zwaait naar de meneer met de witte baard met muts op, die iets verderop staat. Die meneer gaat ook altijd met dezelfde trein naar de stad. Normaal zwaait hij terug naar Bessel, maar nu doet hij iets grappigs. De meneer laat zich zomaar neervallen op het perron. Bessel moet er hard om lachen. Zijn oom heeft een hond, Tyson heet-ie, die zich ook zomaar laat vallen, maar dan moet je wel eerst ‘lig’ zeggen. Tyson staat altijd vanzelf weer op, maar de meneer met de baard blijft liggen. Andere mensen op het perron rennen naar de meneer toe en hurken naast hem neer. Bessel schuifelt voorzichtig, maar toch nieuwsgierig, richting het groepje mensen. Als hij naar de grond kijkt, ziet hij de meneer liggen met een blauw geworden gezicht. Bessel grinnikt. ‘Net grote smurf,’ roept hij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: