Garage (PD)


Soms was Bill in zo’n euforische staat dat de seconden, minuten, uren en dagen die de mens vooruit beweegt, volledig aan hem voorbij gingen. In ieder geval bleven de melk en koekjes die zijn moeder regelmatig bracht onaangeroerd voor de door hem vergrendelde garagedeur staan. Achter die deur was geen plek voor moeders. Het was Bills werkdomein, waar al zijn geniale uitbarstingen binaire vorm kregen in een symfonie van eentjes en nulletjes.
Op een avond schoof zus Libby een briefje onder de garagedeur door. ‘Welterusten, alien,’ las Bill. Hij begreep het niet, maar kreeg een ingeving. Haastig krabbelde hij wat onder de woorden van zijn zus. ‘Microsoft,’ las hij hardop. Hij grijnsde. Dat bekt lekker, dacht hij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: