Brief 1 (LL)


Geachte heer Käller,

Voorstellen acht ik niet nodig. Namen zonder gezichten zijn triviale zaken die zich op deze aarde rond bewegen zonder dat je afweet van hun bestaan. Ik hoop dan ook dat deze brief niet eindigt op de stapel brieven afkomstig van die namen zonder gezichten. Al helemaal zou ik het pijnlijk vinden als het op de stapel ‘fanpost’ zou eindigen. Mocht u op deze aanname met bescheidenheid reageren, wat mij niet waarschijnlijk lijkt, dan zal ik die bescheidenheid onbeantwoord laten, al ben ik ervan overtuigd dat u een stapel fanpost heeft; er zijn namelijk genoeg slaven die een meester zoeken. Mocht het toch zover komen dan heb ik liever dat u mijn advies opvolgt en deze brief niet leest. Aangezien de kans zeer groot is dat deze brief van één van deze twee stapels afkomstig is kunt u mijn advies ook negeren.

Op 11-jarige leeftijd ontving ik een exemplaar van uw boek Seizoen van regen. Ik kreeg dit boek cadeau van Egbert, een goede maar lelijke vriend van mijn moeder die mij wel vaker boeken gaf, aangezien hij zelf analfabeet was, maar mensen die dat niet wisten hem kennelijk een echte lezer vonden en hem boeken cadeau gaven die uiteindelijk bij mij terechtkwamen. Mijn beginnende puberteit is sindsdien nooit meer hetzelfde geweest. Toen ik op het punt stond mijn eerste kus te krijgen van mijn eerste vriendje dacht ik aan de welgevormde lippen van het meisje dat op de voorkant van het boek in kwestie stond. U mag best weten, dat ik het bewuste vriendje na deze gedachte van mij af heb geduwd en zijn huis ben ontvlucht, zonder zijn ouders te groeten die vanuit de woonkamer verbaasd mijn vluchtroute volgde. U mag trouwens ook best weten, dat ook ik in het bezit ben van welgevormde lippen en dat ik in latere romantische scenes noch aan u, noch aan uw boeken heb gedacht.

Toch wilde ik u laten weten, dat ik naar aanleiding van het boek Seizoen van regen schrijfster wilde worden. Deze opmerking gemaakt, wil ik graag dat u deze direct weer vergeet, ik wil uw geschampte en  bevlekte ego absoluut niet strelen. Na enkele mislukte pogingen mijn gedachten te publiceren (een vrouw mag kennelijk niets anders schrijven dan sappige romans in zomerjas) ben ik tot de conclusie gekomen dat het literaire succes van mij als schrijfster afhangt van een zorgvuldig uitgekozen, en op maat gemaakt pseudoniem. Mijn vraag is of ik hierbij gebruik mag maken van uw tweede naam Jakov, dat in mijn moedertaal, Russisch, bezetter of vertegenwoordiger betekent. Ik had dit uiteraard niet hoeven vragen, want een naam, zeker een naam zonder gezicht, is collectief goed. U bent echter in mijn jongste puberteit zowel een bezetter als een vertegenwoordiger van mijn fantasieën geweest, daarom acht ik uw goedkeuring noodzakelijk.

In afwachting.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: