Wakker (fragment uit de serie Luc) (PD)


De deur van mijn slaapkamer moest op een kiertje staan. Altijd. Het liefst met de lamp op de overloop aan. Dat moest wel, omdat je nooit kon weten wat er ‘s nachts allemaal in ons huis rondspookte en onder mijn bed kroop. Het licht was mijn bescherming. Ik kon er op vertrouwen. Soms ontsnapte ik ‘s nachts aan enge, harige monsters die mij achtervolgden, maar ik werd altijd weer wakker in mijn vertrouwde omgeving. Het geruststellende lichtschijnsel vanaf de overloop brandde dan als een baken door de kier van de deur, onverstoord door  mijn avonturen. Maar vannacht niet. Net toen ik een paar meter boven de grond vloog, sijpelde de werkelijkheid langzaam het luchtruim binnen. Het rare getsjirp dat eerst nog een vogel was die naast mij vloog en met mij probeerde te praten, ging langzaam over in het gerinkel van de telefoon beneden in de gang. Ik vloog niet meer, maar was klaarwakker. Verward keek ik mijn slaapkamer rond. Het was pikdonker. Snel trok ik mijn deken helemaal tot over mijn gezicht, met uitzondering van een kleine opening voor mijn ogen en neus, want ik moest wel kunnen ademen. Voor de rest was ik onzichtbaar. Waar is mijn licht? Gestommel en een vloek. Ik hoorde hoe mama gehaast langs mijn kamer liep en op de tast de trap afging. Ze moest bijna wel bij de telefoon zijn, schatte ik in toen het oorverdovend gerinkel in het stille huis abrupt ophield. Ik hoorde ook mama niet meer. Was ze op tijd geweest om de telefoon op te nemen? Misschien belde de persoon aan de andere kant van de lijn nog een keer. Ik had me vergist. Mama had de telefoon wel aangenomen. Ver weg hoorde ik haar stem, maar kon eerst niet verstaan wat ze zei. Het was geen gewoon gesprek zoals de telefoontjes van oom Gérard of een van haar vele vriendinnen, die mij altijd wilden knuffelen en kusjes geven. Nu klonk het anders. Eerst ingetogen, maar plotseling hoorde ik haar schreeuwen en huilen tegelijk. Ik wist niet meer precies wat ze riep. Het moest iets van “Nee, dat kan niet. Nee.” zijn geweest. Veel meer verstaanbaars kwam er niet uit. Jaren later zou ik het tot woede van mijn moeder hysterisch janken hebben genoemd, maar nu voelde ik alleen maar medelijden en vooral angst. Ze moest opgehangen hebben. Wat restte was een snikkend geluid dat uit de diepte van de gang beneden ook mijn kamer had bereikt. Wat moest ik doen? Blijven liggen of naar haar toe gaan? Dat laatste vond ik niet erg aanlokkelijk, want het was nog steeds pikdonker. Toch waagde ik het, maar niet zonder mijn revolver. Die lag altijd naast mij op het nachtkastje. Ik controleerde eerst of er genoeg munitie in zat. Op de tast voelde ik dat de klappertjes op hun plaats zaten. Voor de zekerheid stak ik een paar extra klappertjes in het borstvakje van mijn pyjamajas. Je wist nooit. Toen ik de gang op liep, ontdekte ik dat mama de schemerlamp beneden in de gang aan had gedaan. Ik had het vanuit mijn slaapkamer niet gemerkt. Het licht van beneden drong daar niet door. Een flauw diffuus lichtschijnsel gaf me net het beetje zicht dat ik nodig had om de trap te bereiken. Ik bleef bovenaan de trap staan. Dit had ik overwonnen, maar wat ik nu zag snapte ik totaal niet. Beneden in de gang zat mijn moeder onderuitgezakt op de vloer. Ze had haar armen om haar knieën geslagen en daartussen diep weggestopt haar hoofd. Ik kon alleen haar anders zo mooi gekamde donkere haren zien. Ze snikte zachtjes en wiegde zich zelf met haar romp en hoofd naar voren en weer naar achteren. In haar rechterhand had ze de hoorn nog vast. Het gekrulde telefoonsnoer bungelde tussen haar en het grijze bakelieten wandtoestel. Ik wilde altijd de cijfers draaien als mama oom Gérard opbelde. En dat deed ze vaak. Ik hield van het geluid van de draaischijf als die langzaam weer terugdraaide. Vooral bij de gaatjes die het verst weg waren. Langzaam liep ik de trap af. “Mama?” Maar ze reageerde niet. Ik moest nu ook huilen. Waarom deed mama zo raar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: