Teken van leven (PD)


De envelop had twee dagen ongeopend op de eettafel gelegen, voordat Roman Welltrec de moed bij elkaar had geraapt het te openen. Het was het handschrift op de voorkant van de envelop dat hem deed twijfelen en hem angst inboezemde. Vijfendertig jaar geleden zag hij die sierlijke, maar fragiele pennenstreken voor het laatst. Hij had gehoopt die nooit weer terug te zien. Zelfs dat simpele schrift, niets meer dan letters met streken aan elkaar verbonden, hoorde bij een kwellende geschiedenis. Voor Roman voelde het nu alsof die geschiedenis hem in het geniep had ingehaald en in de vorm van dit poststuk haar rentree maakte. Na twee ellendige dagen van piekeren overwon de nieuwsgierigheid. Met enige moeite haalde hij een scherp gevouwen brief uit de envelop.

Lieve Roman,

Wat dacht je toen je deze brief ontving? Ik vermoed dat je niet stond te popelen om hem te lezen. Na al die jaren een teken van leven. Ik heb lang getwijfeld of ik je zou schrijven. Ik kwam tot de conclusie dat je dit moest weten. Ik ga dood. Een hersentumor vreet zich een weg door mijn hoofd en is niet meer te verwijderen. Hoe lang ik nog heb, weten de dokters niet. Het kunnen weken zijn, maar ook maanden.
Wat een ironisch lot. Birkenau overleven, maar verraden worden door mijn bloedeigen lichaam.
Ben je geschrokken van dit nieuws? Je hoeft niets meer goed te maken. Weet dat ik je al lang geleden heb vergeven voor wat je mij en Sharon hebt aangedaan. We hebben die ellende achter ons gelaten en hier een nieuw bestaan opgebouwd. Sharon en je kleinkinderen horen hier thuis.

Roman, het ga je goed.

Rachel

Drie keer las hij het handgeschreven velletje papier. Uiteindelijk bleef hij naar één zin in de brief staren. Ik ga dood. Nu kende hij de inhoud van de brief. Tergend langzaam drong het getik van de wandklok tot hem door en werd hij zich weer bewust van de ruimte waar hij in zat. Hij legde de brief voorzichtig voor zich neer op tafel, wreef een paar keer over zijn magere gelaat. Het duizelde Roman. Al die jaren had hij  geprobeerd de pijn en schaamte weg te stoppen, maar hij had er nooit bij stilgestaan dat Rachel verder was gegaan. Wat wist hij over haar leven zonder hem. Hij had zelf de kiem gelegd voor Rachels vertrek. Na zijn aanstelling als hoogleraar Metafysica in 1971 aan de Université de Genève had hij definitief gekozen voor de wetenschap. Rachel en hun dochter Sharon kwamen steeds meer op de tweede plaats. Toen kwam het moment dat de afstand tussen Roman en zijn vrouw onoverbrugbaar was. Een periode van heftige ruzies volgde. Hij sloeg haar soms. Dat had hij nooit gewild, maar hij dacht zo tegen beter weten in grip op de situatie te krijgen. De scheiding in 1975 was onafwendbaar. Rachel vertrok met Sharon naar Amstelveen waar haar familie woonde en ze ontmoette daar David Herstein. Binnen een jaar waren ze getrouwd. Dat had Roman niet geweten als hij niet toevallig een oud-collega van Rachel was tegengekomen. Roman kende David. Hij had hem het jaar voor de scheiding gesproken op een Bar Mitswa van de zoon van Rachels broer. 
Tot vandaag wist hij verder niets. De brief gaf opeens een minuscuul deel prijs van Rachels nieuwe bestaan. Sharon én kleinkinderen. Hij had er nooit bij stilgestaan dat zijn dochter ook moeder zou kunnen zijn. Roman ziet Sharon nog voor zich toen ze met haar moeder uit huis vertrok. Ze was net zestien geworden. Een boze puber, die het voor een keer met haar moeder eens was. Hij rekende uit dat Sharon dit jaar vijftig zou worden.
Hij friemelde nog wat aan de envelop, keek nog een keer naar Rachels handschrift en streek de vouw midden in het velletje papier weer plat. Rachel gaat dood. Roman stopte de brief  weer terug in de envelop en legde het poststuk op precies dezelfde plek waar het twee dagen lang had gelegen. Morgen zou hij de brief opnieuw lezen. Hij miste haar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: